Përzierjet me fara mund të duken si ushqim natyral, por te papagajtë dhe zogjtë e tjerë mund të çojnë në mbipeshë, mëlçi të yndyrshme dhe mungesë vitaminash
Ushqimi i zogjve shtëpiakë për një kohë të gjatë është lidhur pothuajse vetëm me përzierjet e farave. Shumë pronarë edhe sot mendojnë se një enë me fara luledielli, mel dhe fara të tjera është ushqim natyral dhe i mjaftueshëm për papagajtë dhe zogjtë e tjerë.
Megjithatë, praktika veterinare tregon se ushqimi i bazuar vetëm në fara mund të shkaktojë probleme serioze ushqyese, të cilat zhvillohen ngadalë dhe shpesh mbeten të pavërejtura për një kohë të gjatë.
Shumica e farave përmbajnë shumë yndyrë, por pak vitamina, minerale dhe proteina të rëndësishme. Për më tepër, zogjtë shpesh zgjedhin farat më të yndyrshme dhe më të shijshme, duke e bërë ushqimin edhe më të pabalancuar.
Pasojat nuk shfaqen menjëherë. Zogu mund të duket i shëndetshëm, ndërsa në organizëm gradualisht zhvillohen mbipesha, mëlçia e yndyrshme, cilësia më e dobët e puplave, mungesa e vitaminës A dhe kalciumit. Për këtë arsye, shumë probleme të lidhura me ushqimin bëhen të dukshme vetëm kur tashmë kanë ndikuar seriozisht në shëndet.
Pse ushqyerja selektive është problem?
Një nga problemet kryesore të ushqyerjes vetëm me fara është se zogjtë hanë në mënyrë selektive. Në vend që të marrin lëndë të ndryshme ushqyese, ata zgjedhin vetëm farat që u pëlqejnë më shumë.
Kjo rrit rrezikun e mungesave ushqyese, sepse zogu konsumon vazhdimisht të njëjtat lloje farash dhe nuk merr përbërës të mjaftueshëm për funksionimin normal të organizmit.
Për këtë arsye, ushqimi i peletuar konsiderohet bazë më e sigurt për shumë zogj shtëpiakë. Ndryshe nga farat, peletat janë të formuluara që çdo kafshatë të përmbajë raport më të balancuar vitaminash, mineralesh, proteinash dhe lëndësh të tjera të nevojshme.
Kjo nuk do të thotë se peletat duhet të jenë ushqimi i vetëm. Perimet e freskëta, disa fruta dhe ushqime të tjera të sigurta kanë rol të rëndësishëm, sepse ofrojnë lëndë shtesë ushqyese dhe stimulim mendor, transmeton Telegrafi.
Si bëhet kalimi nga farat në peleta?
Kalimi nga farat në ushqim të peletuar duhet të bëhet gradualisht. Zogjtë janë shumë të lidhur me zakonet e tyre dhe mund ta refuzojnë ushqimin e ri, edhe kur ai është më cilësor.
Shumë zogj në fillim nuk i njohin peletat si ushqim, prandaj ndryshimi i menjëhershëm mund të bëjë që të mos hanë fare. Ushqimi i ri duhet të futet ngadalë, duke ruajtur për një kohë edhe një pjesë të ushqimit të vjetër.
Gjatë kësaj periudhe është e rëndësishme të përcillen pesha trupore dhe sjellja e zogut, sepse zogjtë mund t’i fshehin shenjat e urisë për një kohë të gjatë.
Jo të gjithë zogjtë kanë të njëjtat nevoja
Lloje të ndryshme zogjsh kanë nevoja të ndryshme ushqyese. Ajo që i përshtatet një papagalli nuk është domosdoshmërisht e përshtatshme për një tjetër. Mosha, madhësia, aktiviteti dhe gjendja shëndetësore ndikojnë në zgjedhjen e ushqimit.
Një arsye pse pronarët shpesh vazhdojnë me fara është përshtypja se zogu “i shijon më shumë”. Por preferenca nuk do të thotë gjithmonë zgjedhje e shëndetshme. Zogjtë shpesh zgjedhin ushqimin më të yndyrshëm, sepse është më i shijshëm dhe më i pasur me energji.
Prandaj, farat dhe peletat nuk duhet parë si kundërshtare, por si pjesë të një ushqimi të balancuar. Te shumë zogj shtëpiakë, peletat mund të jenë baza ushqyese, ndërsa farat të përdoren si shtesë ose shpërblim i rastësishëm.
Thelbi i ushqyerjes së duhur nuk është vetëm që zogu të ndihet i ngopur, por që organizmi i tij të marrë gjithçka që i nevojitet për shëndet, jetëgjatësi dhe cilësi më të mirë jete. /Telegrafi/
